RED LINES

Ζω στην Ελλάδα, στην 4η μεγαλύτερη πόλη της, την Λάρισα. Κατά καιρούς έχει βιώσει ανάπτυξη αλλά και οικονομικές υφέσεις. Το 2009, ήταν η χρονολογία της αφαιρετικής μεθόδου στην ζωή μας. Αυτή η μέθοδος είχε τεράστιο ενδιαφέρον για τις επιπτώσεις που φέρνει σε έναν άνθρωπο μίας κοινωνίας ανθρώπων. Κάθε μέρα, κάθε μήνα και μία νέα συνθήκη να διαχειριστείς.
Είναι μια εικαστική παρέμβαση που χρειάζεται να θέσει ερωτήματα, όπως πόσο περιορισμό μπορεί να αντέξει ένας ζωντανός οργανισμός καθώς αναπτύσσεται χωρίς να ατροφήσει; Πως είναι δυνατόν να αναπτυχθεί ένας οργανισμός μέσα σε έναν περιοριστικό κλοιό χωρίς να επηρεαστεί είτε σωματικά είτε ψυχικά.
Τα δέντρα προβολές των ανθρώπων αυτής της κοινωνίας. Θα δεθούν με την κόκκινη θηλιά της ζωής τους. Περιμένοντας να δούμε την επιρροή που θα ασκήσει στην ανάπτυξη τους. There is no survival guide. Ούτε χέρια έχουν τα δέντρα να ξελυθούν! Η γενετική τους φύση, οι περιβαλλοντολογικές συνθήκες είναι λόγοι που θα μας βοηθήσει να προβλέψουμε εάν θα επιβιώσουν ή θα προσαρμοστούν!
Ο ιμάντας είναι κόκκινος, καθώς λειτουργεί ως υπενθύμιση της ακρότητας της κατάστασης που ζει και χρειάζεται να διαχειριστεί ο καθένας ξεχωριστά και όλοι ως κοινωνία, είναι μία οριοθέτηση, υπόνοια πληγής!
Η παρέμβαση υλοποιήθηκε στον εξωτερικό χώρο της Municipal Gallery of Larissa- G.I. Katsigras Museum. Ο λόγος που επέλεξα αυτόν το χώρο είναι γιατί είναι ιστορία, είναι η εστία έργων Ελλήνων καλλιτεχνών του 19ου και 20ου αιώνα. Είναι μία δήλωση, μία συνομιλία με τις αγωνίες του παρελθόντος και του σήμερα! Ο προαύλιος χώρος είναι σαν ένα πάρκο που λειτουργεί ως σταθμός για τους περαστικούς. Η δημιουργία μίας νέας συνθήκης, μίας συνομιλίας μέσα από ένα νέο πλαίσιο.

Impact
Από την πρώτη ημέρα κιόλας που τοποθετήθηκαν οι κόκκινοι ιμάντες στα δέντρα, ένας από αυτούς αφαιρέθηκε από κάποιον περαστικό. Σαν μία προσπάθεια να σώσει το δέντρο. Κάποιοι άλλοι περαστικοί βίωσαν το κόκκινο χρώμα σαν μία προειδοποίηση πως έπρεπε να απομακρυνθούν, πως κάποιος κηπουρός έβαλε αυτά τα δέντρα σε πλαίσιο φύλαξης.



RED LINES – REVIEW

H εικαστικός Ζωή Ζηπέλα επηρεασμένη από την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και εμπνευσμένη από τον τρόπο που έχει επηρεάσει τις ζωές πολλών ανθρώπων, δημιούργησε την εικαστική εγκατάσταση με τον αγγλικό τίτλο «Red Lines» (κόκκινες γραμμές). Το έργο διαδραματίζεται στον προαύλιο χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης της Λάρισας- Μουσείο Γ.Ι Κατσίγρα.
Στην εγκατάσταση, διακρίνονται συμβολισμοί - σημεία που συνδέουν άμεσα την έμπνευση της εικαστικού με το τελικό αποτέλεσμα του έργου. Τα δέντρα στέκουν σαν σύμβολα της ανθρώπινης ζωής. Η φύση τους προστάζει να ζουν και να εξελίσσονται ελεύθερα αλλά εκείνα ασφυκτιούν, πνίγονται, τα κορμιά τους είναι δεμένα με κόκκινους ιμάντες. Βιώνουν μια καταπίεση, σαν κάποιος να τους έχει θέσει περιοριστικά μέτρα.
Το έργο χαρακτηρίζεται εννοιολογικό, καθώς τα μέσα που η χρησιμοποιεί η Ζ. Ζηπέλα, δεν είναι άλλα από την ίδια την φύση, τον προαύλιο χώρο του μουσείου, το βίωμα, την έννοια της εξέλιξης και της καταπίεσης, το έντονο κόκκινο χρώμα που σηματοδοτεί το ξαφνικό τέλμα, ή και πιθανόν τον κίνδυνο. Είναι διαδραστικό, μιας και επιδιώκει να προκαλέσει τη περιέργεια, το ενδιαφέρον και να προβληματίσει τους φιλότεχνους και μη, επισκέπτες.

Αντιγόνη Καψάλη
Επιμελήτρια σύγχρονης τέχνης στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας- Μουσείο Γ.Ι Κατσίγρα.


english

I live in Greece’s fourth largest city, Larissa. Through time, the city has seen growth, but has undergone periods of recession as well. In 2009 people started adopting a newly-formed “reductive” attitude in life and it’s very interesting to see what implications this has on society.
This is an art intervention seeking to raise such questions as “how many restrictions can a living, growing organism endure without withering away? How is it possible for an organism to develop without compromising its physical and mental well-being, when it’s entangled into a restrictive stranglehold?”
Trees as a projection of the individuals in this society.
Trees tied up with the red noose that is their life.
And us – we’re waiting to see how this will influence their growth. There’s no survival guide.
They have no hands to untangle themselves.
Only nature and the environment can act as a guide for us to predict whether they’ll survive or adapt.
The red straps act as a reminder of the human condition. They reflect the extremity of people’s circumstances and all the things each one of us – individually – and society as a whole, are faced with. They are a boundary; an allusion to a wound!
The art intervention is situated in the Municipal Gallery of Larissa – G.I. Katsigras Museum’s outdoor space. The reason I chose this place is because it’s part of history; it features works of art by Greek artists of the 19th and the 20th century. It’s a statement within a new dialogical context.

Impact
Soon after the red straps had been tied around the trees, a passerby removed one of them. It seemed like an effort to save the tree. Other people saw the red colour as a warning and assumed they had to stay away, thinking that a gardener must have placed the straps to protect the trees.




RED LINES – REVIEW

Contemporary artist Zoe Zipela has been deeply influenced by the economic crisis Greece is facing, and the way it has shaped the lives of so many people.
The art piece «Red Lines» is a reference to this situation, as the artist creates an outdoor installation, located in the courtyard of the Municipal Gallery of Larissa- G.I. Katsigras Museum.
The trees represent the lives of humans during a crisis. Their nature is to grow free but instead they find themselves trapped, tied with red belts as some sort of restraining order.
A conceptual installation conceived using elements of nature, change and colour. It continues to evolve after it has been realised, seeking to provoke the visitors interest, eager to have an impact on them. A fascinating project, for those who like to read between the lines.

Antigoni Kapsali
Curator at Municipal Gallery of Larissa- G.I. Katsigras Museum