Contrabass is the biggest instrument in size and the deepest in sound. The abilities cover three octaves and it has four strings. My contrabass has the four strings of a traditional contrabass and its abilities are unknown. It was created for a specific use; as a speaker which supports its bass strings. Behind the instrument, a creation which will imitate the movements of a bow, which instead of horsehair, has a blade of a saw. The result of the sound, a constant battle about which will dominate. The motor plays the role of the referee, defines time, place and pressure. A restless conversation between metal.
The work was presented in front of the work of Vassilis Kavouridis. I tried to create a kind of conversation between these two works of art. At the exit point of Vassilis’ buildings, there was an amplifier (speaker), from which the sound which is created from the abrasion of the blade on the strings of the contrabass will be heard, a sound cover in a silent city which breathes and awaits for corrosion.

Το κοντραμπάσο είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος και βαθύτερο σε ήχο όργανο. Οι δυνατότητες καλύπτουν τρεις οκτάβες και έχει τέσσερις χορδές. Το δικό μου κοντραμπάσο φοράει τις τέσσερις χορδές ενός παραδοσιακού κοντραμπάσο και οι δυνατότητες του είναι άγνωστες. Δημιουργήθηκε για μία συγκεκριμένη χρήση. Ως ένα ηχείο που θα υποστηρίζει τις μπάσες χορδές του. Πίσω από το όργανο, μία κατασκευή που θα μιμείται τις κινήσεις δοξαριού, που αντί για τρίχες αλόγου, έχει μία λάμα πριονιού. Το αποτέλεσμα του ήχου, μία συνεχή μάχη του ποιος θα υπερισχύσει. Το μοτέρ έχει το ρόλο του διαιτητή, ορίζει τον χρόνο, τον τόπο και την πίεση. Μία ανήσυχη συνομιλία μετάλλων.
Το έργο στήθηκε μπροστά από το έργο του Βασίλη Καβουρίδη, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει την πτυχιακή του εργασία τον προηγούμενο χρόνο. Προσπάθησα να δημιουργήσω ένα είδος συνομιλίας μεταξύ αυτών των έργων. Στο σημείο φυγής των κτιρίων του Βασίλη, τοποθετήθηκε ο ενισχυτής (ηχείο), από το οποίο θα ακούγεται ο ήχος που δημιουργείται από την τριβή της λάμας με τις χορδές του κοντραμπάσου, μία ηχητική επένδυση πάνω σε μία σιωπηλή πόλη, που ανασαίνει και αναμένει την φθορά.